Je lichaam praat de hele dag tegen je: een steek hier, een zwaar gevoel daar, een vermoeidheid die net iets anders aanvoelt dan gewoonlijk. Het probleem is zelden dat je lichaam niet spreekt. Het probleem is dat de meesten van ons zijn afgeleerd om te luisteren.
Je bent het gewoon geworden om het te negeren
In een drukke week is er geen tijd om stil te staan bij elk signaal dat je lichaam geeft. Je leert het weg te drukken, verder te gaan, "het gaat wel over". Op korte termijn werkt dat. Op lange termijn raak je steeds verder verwijderd van wat je lichaam je eigenlijk probeert te vertellen.
Wat cupping je terug leert
Tijdens een sessie vraag ik je voortdurend om aan te geven wat je voelt: waar het intens aanvoelt, waar het net goed zit, wat er verandert naarmate we verder gaan. Dat lijkt klein, maar het is precies die oefening in aandacht die de meeste vrouwen zijn kwijtgeraakt. Je leert opnieuw het verschil te voelen tussen spanning en ontspanning, tussen een signaal dat aandacht vraagt en een dat vanzelf overgaat.
Na verloop van tijd, over meerdere sessies heen, nemen veel cliënten die aandacht ook mee naar buiten de praktijk. Ze merken sneller op wanneer hun lichaam om rust vraagt, in plaats van pas te reageren wanneer het niet anders meer kan.
Luisteren is een vaardigheid, geen toeval
Niemand wordt geboren met het vermogen om zijn lichaam te blijven negeren, dat leren we onszelf aan. Het omgekeerde geldt evengoed: luisteren kan je herleren. Het vraagt oefening, aandacht en soms een externe hand die je even helpt stilstaan bij wat er echt gebeurt.
Wanneer heb jij voor het laatst écht geluisterd naar wat je lichaam je probeerde te zeggen? Misschien wordt het tijd om die taal opnieuw te leren.