Het gebeurt bijna elke week: midden in een sessie, zonder dat er iets bijzonders gebeurt, slaakt een cliënte plots een diepe, onwillekeurige zucht. Vaak gevolgd door: "oei, sorry, dat kwam zomaar." Er is niets om voor te verontschuldigen. Die zucht is precies waar we naartoe werken.
Wat er gebeurt op het moment van de zucht
Een spontane, diepe zucht is een teken dat je zenuwstelsel schakelt: van de aangespannen, waakzame stand die de meeste vrouwen de hele dag met zich meedragen, naar een staat van rust en veiligheid. Je ademhaling wordt vanzelf trager en dieper, je schouders zakken, en je lichaam laat letterlijk lucht en spanning ontsnappen die het al veel te lang heeft vastgehouden.
Waarom je lichaam dit signaal geeft
De meeste vrouwen die bij mij komen, dragen dagelijks een bepaalde mate van waakzaamheid met zich mee, vaak zonder het zelf te beseffen. Werk, zorg voor anderen, mentale to-do-lijstjes die nooit echt stilvallen. Dat houdt het lichaam in een lichte, constante staat van paraatheid. Pas wanneer het zich veilig genoeg voelt om die waakzaamheid los te laten, komt de zucht.
Je hoeft er niets voor te doen
Je kan een diepe zucht niet forceren, en dat hoeft ook niet. Het is geen doel op zich, wel een bijverschijnsel van een lichaam dat de ruimte krijgt om te ontspannen. Sommige cliënten voelen het al bij de eerste sessie, bij anderen komt het pas na een paar behandelingen, wanneer het lichaam voldoende vertrouwen heeft opgebouwd. Beide zijn volkomen normaal.
Wanneer heb jij voor het laatst echt diep uitgeademd? Misschien wordt het tijd voor een moment waarop je lichaam dat zelf mag beslissen.